Verslag van de Achterhoekse Zomerdagtocht 2021

— Gepubliceerd op 11 oktober 2021 00:00 door Info Artform

De woensdag het dichtst nabij 1 juni was ook dit jaar alweer enige tijd voorbij. 

 

Verslag van de Achterhoekse Zomerdagtocht 2021 

Vorig jaar (2020) hebben we die datum ook al voorbij moeten laten gaan in verband met de Corona pandemie. Ook dit jaar leek Corona tot gevolg te hebben dat er geen Zomerdagtocht gehouden kon worden. Gelukkig kwamen er voldoende versoepelingen om fietsen in groepsverband weer mogelijk te maken en al snel kwam bij mij de vraag: 

“Gaan we dit jaar nog een lange tocht rijden.”

In overleg werd Dinsdag 07 Augustus vastgesteld en Petro heeft diezelfde week nog bij mij de route, die voor 2020 gepland stond in GPS gezet. Op de uitnodigingsbrief aan ons (min of meer) vaste clubje kwamen 14 positieve reacties. 

De afmeldingen kwamen door, te weinig kilometers in de benen, blessure, vakantie of juist geen vakantie. Daarnaast kwam het verzoek van Rick van Oort om mee te mogen zodat we een nieuwe deelnemer konden verwelkomen. Helaas moest Frans van Rixtel zich afmelden vanwege een ongeval waarbij hij ernstig aan het gezicht gewond raakte. Daags voor het vertrek moest ook Gerard Coppens zich onverwacht afmelden vanwege het overlijden van de moeder van Will.

Meestal is de tweede week van Augustus er een met mooi weer. Helaas was het weerbericht dit jaar minder positief. De voorspelling was maximaal 19 graden, stevige westenwind en  ’s middags na drie uur regen. Toch vertrokken we met elf man vol goede moed om 06.00 H.  met de auto naar Beuningen, (de meesten) gestoken in lange broek en met armstukken of shirt met lange mouw. Om 06.40 H. begonnen we aan de 250 kilometer lange Achterhoekse Zomerdagtocht. 

O wee, nog voor dat we Beuningen uitwaren klonk in de achterhoede het gekraak van een aflopende ketting. De oorzaak bleek bij Geert zijn fiets te zitten in een niet meewerkend buitenblad en zo moest hij noodgedwongen de hele rit op het binnenblad rijden.

Voorbij Ewijk konden de eerste hoogtemeters genoteerd worden bij de “beklimming” van de 15 meter hoge en 1055 meter lange Tacitusbrug Waalbrug. 

Via Herveld en Zetten werd bij Randwijk de Neder-Rijn per veerboot overgestoken om zo via de Onderlangs onderlangs de N 225 bij Renkum dit mooie fietspad te verlaten om meteen de bossen van Wageningen Hoog in te rijden. Hier kwamen we ook op ons eerste stukje gravel pad naast een zandweg. De Veluwe kent nog veel van deze paden en wij zouden er dan ook nog diverse meer krijgen. De meeste slechts honderd tot een paar honderd meter lang en omdat het droog was ook goed te berijden, ook al zaten er enkele hele smalle tussen. Uitzondering hierop was de passage van de Ginkelse- Heide waar we wel enkele kilometers op soms brede (zie foto voorpagina) en soms hele smalle paden onze weg moesten vervolgen. Diverse van deze smalle paden werden ook nog van de hoofdzandrijbaan gescheiden door paaltjes

Aangekomen in Otterlo werden we bij de ingang van Nationaal park de Hoge Veluwe tegengehouden door een parkwachter. Om gebruik te mogen maken van enkele kilometers fietspad werd van ons verlangt dat we maar liefst € 11,10 per persoon betaalde. Dat vonden we toch wel wat al te gortig en besloten dan ook om het fietspad naast de  “grote weg” naar Hoenderlo te pakken dat vrijwel parallel door dezelfde bossen aan onze geplande route ligt. 

Om het centrum van Hoenderlo heenrijdend vervolgden we onze weg door het Deelerwoud naar de Woeste Hoeve. Een naam die in de groep herinneringen op riep uit de tijd dat deze tot de dagelijkse filemeldingen behoorde. Na de A 50 overgestoken te zijn kwamen we na een paar kilometer weer op wat gravelpaden om deze, en daarmee ook de Veluwe, na het passeren van de brug over het Apeldoornskanaal  achter ons te laten. 

Bijna 60 kilometer hadden we afgelegd tussen het oprijden  van de Veluwe bij Renkum en het verlaten van de Veluwe. Vanaf nu zou het landschap er heel anders uit gaan zien. De bossen en heidevelden maakten plaats voor landerijen en landbouwwegen waar de toch wel stevige Westenwind ons nog redelijk gunstig gezind was. Hoewel de temperatuur maar niet op wilde lopen konden we ons toch redelijk warm houden doordat er een strak tempo onderhouden werd. Steeds zo rond de 32 kilometer p/h. Na het passeren van de A1 kwam Twello al snel in zicht en besloten werd om op zoek te gaan naar een koffieadres. Het centrum bood uitkomst en hoewel het nog net geen 10.00 uur was waren we toch welkom op een terras waar we van koffie voorzien werden en we onze energie voorraad weer aan konden vullen. Ruim 90 kilometer stonden er op de teller en nog 160 te gaan. 

Tot nu toe voerde de route door Gelderse streken maar door verder naar het Noorden te rijden zouden we na enkele kilmeters, even voorbij Terwolde de provincie Overijssel binnen rijden.

 

Na weer enkele kilometers krijgen we aan de rechterkant  uitzicht over de IJssel om vervolgens bij Olst over de IJssel Overijssel binnen te varen. 

Ned. Hervormde kerk Olst

Ter informatie; Olst wordt in de geschiedenis al in het jaar 947 vernoemd en maakt deel uit van de IJssel linie voor de verdediging van het Westland.  

Voorbij Boskamp hadden we een klein smal onverhard slecht verbindingspaadje naar het Spijkerbos en fietspad naar het Landgoed Boxbergen. Blijkbaar is dit gebied boven en rond Deventer een welvarende streek of in elk geval gelieft bij het wat beter bemiddelde gedeelte van ons volk. Want behalve landgoed Boxbergen kwamen we door de landgoederen Zorgvlied, De Hei Kranenkamp en later nog een paar. Vanaf dit punt reden we weer naar het zuiden en dus kregen we te maken met meer tegenwind. De zon had zich al die tijd nog niet laten zien en de beloofde 19 graden werd ook niet gehaald. Ondanks de wind werd er toch een mooi tempo aangehouden. Doordat we hier voornamelijk over smalle landbouwwegen reden met af en toe een fietspad ertussen en vaak links dan wel rechtsaf moesten ging dit soms gepaard met draaien en keren om een gemiste afslag. Even voorbij Bathmen reden we bij Dortherhoek weer de provincie Gelderland binnen in de landstreek de Graafschap om precies te zijn.  

Voorbij Joppe komen zes wegen bij elkaar en die hebben ze (hoe verzinnen ze het) de Zessprong genoemd. Wij reden, vanuit onze route gezien gewoon recht door, een zandpad met fietspaadje. Enkele kozen toch voor de zandweg totdat ze vast reden in het rulle zand van de Gorselse Heide. Jeri bleef ternauwernood op de been/fiets maar het lukte ook hem om het fietspaadje op te komen. Bij Almen kwamen de vragen voor een lunchpauze. Toch moesten we nog een tiental kilmeters geduld  hebben voordat we in het centrum van Vorden op het terras van Grand Bistro neerstreken. Helaas konden we niet binnen zitten hetgeen  gezien de temperatuur wenselijk geweest zou zijn. Toch smaakten de soep, uitsmijters en pannenkoeken goed. Ook al werd het er niet warmer op toen de regenwolken zich langzaam maar zeker aan ons opdrongen. 

Toon Opsteen heeft deze foto’s gemaakt. Onduidelijk is of hij dit paard omgeduwd heeft voor de foto of dat deze er al eerder lag

Na ruim een uur, zo tegen half drie, vertrokken we weer en zoals verwacht kondigde de regen zich aan. Na een half uur begon het serieus te regenen en nog voor dat we Kranenburg passeerden waren we al flink nat. En het zou er niet beter op worden. Toch hadden we toen nog ruim 80 kilometer te gaan met voornamelijk wind tegen. Naargelang het harder begon te regenen daalde de toch al niet te hoge temperatuur naar een graadje of twaalf/ dertien en voor het gevoel nog een eindje daaronder. Zeker toen Jeri even voorbij Pannerden ook nog eens lek reed en we een minuut of tien stonden te koukleumen. Vooralsnog was het nog niet zover. We waren nog niet in de achterhoek. Pas bij Zelhem zouden we de graafschap verruilen voor de Achterhoek om via Hummelo ( waar een monument staat voor de rockband Normaal wat wij niet gezien hebben) Laag Keppel en Didam richting de Waal te koersen. De bedoeling was om in Babberich, na 210 kilometer een korte drinkpauze te houden. In overleg met de groep werd er besloten om door te rijden. Nu ergens gaan zitten in die kou en natte kleren is vragen om helemaal te verkleumen, en met die regen hadden we trouwens ook geen oog meer voor de omgeving. Dus van de Achterhoek hebben we niet veel meer gezien dan asfalt en straatklinkers en het achterwiel met opspattend water van onze voorrijders.

Bij Herwen bereikte we de Waal en dus nog 40 kilometer tegen de wind en regen over de Waaldijk. Eerst naar Pannerden waar we met de boot het Pannerdens kanaal overgestoken zijn naar Doornenburg. Niet dat we nu omkwamen van de honger (en met die regen al helemaal niet van de dorst) maar het kwam goed uit om op de boot even wat te eten uit eigen voorraad. Toen Jeri lek reed werd het alsnog bibberen. Mario rilde over zijn hele lijf en leek bijna bevangen door de kou. Toen hij  van Rick een droog hemd en nog van mij nog een droge jack gekregen had ging het weer wat beter maar genieten van het uitzicht over de Waal was er niet meer bij. Bijgaande foto laat ongeveer zien wat er te zien was. Alleen grijs en geen verschil tussen de rivier en de horizon. Na die lekke band duurde het even voordat iedereen het ritme weer wat te pakken had en werd er eigenlijk alleen nog maar naar het einde verlangt. Dat kwam met de nieuwe brug over de Waal bij Nijmegen naar Weurt (zie foto) gelukkig steeds dichterbij en zo rond 17.30 H. konden we ons natte plunje verruilen voor droge kleren. Eenmaal weer droog in de auto richting Boekel was de regen en de kou alweer bijna vergeten en bleef dat we het grootste gedeelte van de dag hadden genoten van een mooie fietstoht. Hoewel de garmins/ kilometer tellers kleine verschillen vertoonden gaat deze tocht de boeken in met 248 km. en +/- 380 hoogtemeters die voornamelijk op de glooiende “hellingen” van de Veluwe gemaakt zijn.

Om 20.00 h. hebben we zoals gebruikelijk de dag afgesloten met een gezamenlijk etentje bij de Chinees. Ook Rick, die voor de eerste keer mee was, keek tevreden op deze dag terug en wil naar zijn zeggen, een volgende keer weer graag mee.

Deelnemers; Geert van Berkel, Tinie van der Burgt, Ronnie van Deursen, Petro van Dommelen, Frans van Dongen, Hans van Heeswijk, Rick van Oort, Toon Opsteen, Mario van Sleeuwen, Jeri Vesters en ondergetekende Toon Hanegraaf.

« ga terug